Wij hebben een huis gekocht! En zoveel stress leverde het op

Wauw! Het is ineens heel snel gegaan. Wij hebben een koophuis. Hoe meer ik over de woningmarkt lees, hoe meer ik besef dat we in deze tijd best wel geluk hebben met ons nieuwbouwhuis. Daarnaast hadden we maar 1 vast salaris, ik een dikke studieschuld en kwamen we net van een wereldreis. Dat huis dat we wilden kopen ging dus best moeizaam. Er ging heel wat stress, tijd en frustratie aan vooraf. Lees onze journey naar ons eerste koop huis. 

Op wereldreis

Als je ons al een tijd volgt, dan weet je wel dat mijn leven draait om reizen. Ik maakte in 2006 mijn eerste wereldreis met een vriendin, maar toen ik mijn vriend ontmoette wisten we dat ik graag een 2e wereldreis met hem wilde maken.

Het was 2015, we wisten ook dat de woningmarkt steeds lastig zou worden, maar die reis moest en zou er komen. In onze omgeving hoorden we al het een en ander over de woningprijzen, maar eigenlijk waren we niet heel erg bezig met een koopwoning. Sterker nog: ik zag een koophuis eerder als een blok aan mijn been. Hoe moest ik dan constant reizen?

Maar goed, eerst die reis dus. We zegden onze huurhuis op, verkochten de meeste spullen en maakten een wereldreis van een jaar. De wereldreisblog kun je trouwens op mijn reisblog (lonedrifters) teruglezen.

Een woning vinden

Toen we terugkwamen van onze wereldreis zaten we nog in een roes van het reizen maar werden we al snel met de neus op de feiten gedrukt. Vind maar eens een woning als je niet direct kunt kopen en niet voldoende punten hebt voor een huurwoning. We waren al vrij snel aangewezen op particuliere huur.

En dat ging niet gemakkelijk. Voor de meeste woningen moet je van de makelaar op 1 salaris 3x de maandhuur verdienen. Nou als we dat dat deden, hadden we allang gekocht. Ik snapte dan ook niet waarom makelaars zo’n belachelijke eis stelden. Een maand ging voorbij, 2 maanden ging voorbij en om eerlijk te zijn zagen we het niet echt zitten.

Of de woning was veel te duur of er was geen plek om te bezichtigen of er was die belachelijke inkomenseis. Uiteindelijk kwam ik per toeval uit bij een makelaar die de studio waarvoor ik belde niet meer had, maar wel een andere woning had die net vrijkwam. Het was een jaren 1880 woning aan een park en hij eisde geen belachelijk inkomen. En vanuit deze woning gingen we op zoek naar een koopwoning.

Het lukte maar niet op de bestaande woningmarkt

We keken eerst rond de 180 – 200k. Maar we merkten al gauw dat er meer mensen in deze prijscategorie zocht. We hadden geen aankoopmakelaar en ons ook niet goed ingelezen. Maar we kwamen er vrij snel achter dat het aanbod niet heel groot was. Het was toen 2018. Een half jaar tot een jaar ging voorbij en na wat woningen te hebben bezichtigd besloot ik om in loondienst te gaan. Het freelancen wilde niet echt en ik wilde graag verder in mijn vakgebied. Ook zou het voor ons makkelijker worden om 2 salarissen te laten mee te laten tellen in plaats van 1.

Een half jaar ging voorbij en we begonnen weer langzaam te zoeken naar een woning. We zochten een aankoopmakelaar en zochten na de zomervakantie in 2020 weer verder. Maar ook met aankoopmakelaar lukte het niet. We werden overboden, we kwamen met moeite in een bezichtiging en als we daar al bij konden zijn, had je maar 10-20 minuten om te kijken en moest je vrijwel dezelfde dag al een bod doen (en ja ook overbieden).

Moedeloos werd ik ervan. 2 maanden gingen voorbij met een aankoopmakelaar. En heel spontaan besloot ik om een kennismakingsgesprek met een makelaar voor nieuwbouwwoningen in te plannen. Heel toevallig kende ik de makelaar van een klimcursus dus het ijs was gelijk gebroken. De wijk waarin ik wilde wonen zou nog lang niet opgeleverd worden dus keken we verder. En daar was heel toevallig net een project binnen ons budget. Enig nadeel: elke woning zat al in optie.

De makelaar zei dat ze ons op de reservelijst kon zetten, maar ik twijfelde nog en wilde thuis nadenken. Mijn vriend wilde wel heel graag. Ik vond de gevel niet bijzonder: een vierkante woning, maar de grootte van de woning had potentie. We schreven ons maar in en verwachtten er niet veel van. 9 oktober 2020 werden we op de reservelijst gezet.

Ondertussen bleven we zoeken naar bestaande woningbouw en hadden we een leuke op het oog. Deze woning was van een moeder van mijn vriend dus we dachten ook meer kans te maken. De aankoopmakelaar pushte heel erg dat we de volgende dag al een bod moesten doen. Maar na lang twijfelen besloten we er de volgende dag geen bod op te doen. Het was namelijk tegenover een school en uit ervaring weet ik dat ik helemaal geen zin heb in dat geluid :P.

En toen werd ik ineens gebeld door de nieuwbouwmakelaar. Het was toen bijna een maand geleden dat wij daar langsgingen, vrijdag 6 november. Of we dit weekend wilden nadenken of we de woning in optie wilden nemen. Oh en het was ook een hoekwoning. We waren blij verrast, maar ik wist helemaal niet of ik in die wijk wilde wonen. Het was een stuk verder van de stad en officieel niet eens een buitenwijk van de stad, maar een dorp. Toch gingen reden we dat weekend naar de plek waar de woning gebouwd zou worden. Er was een meer, een strand, een paar mooie zelfbouwkavels en er hing een leuke sfeer.

Een jaar eerder reden we ook door de wijk, maar toen voelde ik ‘m niet. We reden er omheen en niet in zoals nu, en het leek nu iets meer bebouwd te zijn. Ja! Hier zag ik ons wel wonen.

De maandag erop belde ik dat we de woning in optie wilden nemen en voila, we gingen de molen in van een nieuwbouw! Wat een opluchting! Heel wat stress dus, maar als je terugkijkt lijkt het best mee te vallen. In de komende blogs kun je meer lezen over onze nieuwbouwwoning ervaringen.

Show Comments (0)

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.